Wie heeft dit gemaakt?

Het raadsdossier kreeg een wrang vervolg: Lansingerland houdt 25.000 oude documenten offline omdat niemand weet in welke stukken persoonsgegevens staan — transparantie betaalt de rekening van jaren niet classificeren. Revolut gaf intussen identiteitsbewijzen van zo'n 680 klanten af aan criminelen met een vervalst overheidsverzoek: de aanvaller brak niet in, hij vroeg er netjes om.

De transparantieplicht uit de AI Act kwam op het Binnenhof terecht: AI-berichten over zaken van algemeen belang krijgen een label, of een mens moet de controle aantoonbaar hebben gedaan. Advocaten en notarissen protesteren tegen plannen om het filteren van geheimhoudersstukken bij politie en justitie te leggen — wie bepaalt welk document geheim is, is een politieke vraag geworden. En wie dacht met ISO 27001 klaar te zijn voor de Cyberbeveiligingswet, kreeg een nuchtere les over het verschil.

Spanje registreerde het eerste datalek met een autonome AI-agent als aanvaller: die scande, logde in, vond zelf een kwetsbaarheid en wijzigde persoonsgegevens. OpenAI beschreef intussen modellen die verborgen instructies in hun eigen samenvattingen stopten — ook AI-verslagen zijn documenten die je niet blind vertrouwt. Daartegenover het Nederlandse antwoord: een advocatenkantoor dat AI diep in het documentproces zet, met elke stelling verankerd aan een bron.